Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

Πράσινα λαχανικά- ΣΠΑΝΑΚΙ

Το σπανάκι περιέχει μεγάλες ποσότητες σιδήρου και ασβεστίου, ωστόσο αυτές δεν απορροφούνται άμεσα από τον οργανισμό, γιατί περιέχει μεγάλες ποσότητες οξαλικού οξέος, το οποίο δεσμεύει τα μέταλλα και έτσι αυτά αποβάλλονται ως αδιάλυτα άλατα. Έτσι η περίπτωση Ποπάυ μάλλον δεν ισχύει. Ωστόσο όταν τρώμε σπανάκι, προκειμένου να βοηθήσουμε να απορροφηθεί όσος σίδηρος είναι δυνατόν πρέπει να λαμβάνουμε συγχρόνως τρόφιμο με βιταμίνη C, δηλ. είτε να ρίξουμε λεμόνι στο σπανάκι μας ή να φάμε μαζί και πιπεριές.
Αντίθετα η μεγάλη χρησιμότητά του έγκειται στο ότι είναι πλούσιο σε χλωροφύλλη και φυλλικό οξύ  μεγάλης απορροφητικότητας. Είναι λοιπόν ιδανικό για ασθενείς με αναιμία και χρόνια πνευματική κόπωση όπως επίσης και για τις έγκυες και όσες προγραμματίζουν εγκυμοσύνη. Το σπανάκι είναι επίσης πλούσιο σε καροτενοειδή, περιέχει μεγαλύτερες ποσότητες ακόμη και από τα καρότα. Έτσι οι ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι καπνιστές πρέπει να τρώνε πολύ σπανάκι.
Το σπανάκι συμβάλλει επίσης στην καλή όραση. Προστατεύει από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που συμβαίνει καθώς γερνάει ο άνθρωπος ( με την ουσία λουτεϊνη που περιέχει. Η απορροφητικότητα της λουτεϊνης αυξάνεται αν στο σπανάκι βάλουμε λάδι). Επίσης μπορεί να καθυστερήσει την εκφύλιση των νευρικών κυττάρων που επέρχεται με τα γηρατειά. Περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά.
Βοηθά στην καλή λειτουργία του εντέρου και στην οξυγόνωση του οργανισμού.
Ωστόσο άτομα με ουρική αρθρίτιδα θα πρέπει να αποφεύγουν το σπανάκι γιατί περιέχει σημαντική ποσότητα ουρικού οξέος.
Τρώγεται συνήθως μαγειρεμένο και πιο σπάνια ωμό ανακατεμένο σε πράσινες σαλάτες. Εάν μαγειρευτεί πρέπει να καταναλώνεται επι τόπου ή να τρώγεται κρύο. Δεν επιτρέπεται να ξαναζεσταθεί γιατί σχηματίζει τοξικές ενώσεις. Φτιάξτε λοιπόν σπανακόρυζο μόνο για μια φορά και τη σπανακόπιτα μην την ξαναζεσταίνετε, τρώγεται ευχάριστα και κρύα.

Πράσινα λαχανικά -ΜΑΡΟΥΛΙ

Πασίγνωστο λαχανικό και η πιο συνηθισμένη χειμωνιάτικη σαλάτα (ορισμένοι  βέβαια το προτιμούν και το καλοκαίρι).Οι αρχαίοι Ρωμαίοι είχαν μανία με το μαρούλι εξού και μια ποικιλία του λέγεται Ρομάνα (και μάλλον και η σαλάτα του Καίσαρα που έχει βασικό συστατικό το μαρούλι εκεί παραπέμπει).
 Είναι εύκολο στην καλλιέργεια και μπορεί να το καλλιεργήσει και ένας ερασιτέχνης (δηλ. εμείς) στον κήπο του, απαιτεί όμως γόνιμο έδαφος. Επειδή η μια σπορά φυτρώνει όλη μαζί και γεμίζεις μαρούλια που δεν ξέρεις τι να τα κάνεις, πρέπει να κάνεις σπορά κάθε 2-3 εβδομάδες ώστε να έχεις  μαρούλια όλο τον καιρό. Τα μαρούλια θέλουν τακτικό πότισμα, αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορείς να τα φυτέψεις στο μακρινό χωράφι σου και να πηγαίνεις που και που να τα βλέπεις, πρέπει να είσαι κοντά για να τα ποτίζεις ακόμη και κάθε μέρα σε περίπτωση που δεν βρέχει.
Το μαρούλι εκτός από σαλάτα μπορεί και να μαγειρευτεί για να συνοδέψει το κρέας π.χ φρικασέ. Βέβαια τις ιδιότητες  του τις δίνει εξ ολοκλήρου μόνο όταν είναι ωμό.
Το μαρούλι θέλει πολύ καλό πλύσιμο κάτω από τρεχούμενο νερό, όπως και όλα τα φυλλώδη λαχανικά που καταναλώνονται ωμά. Για να μην ξοδεύουμε όμως παρα πολύ νερό που είναι κι αυτό πολύτιμο, ακολουθούμε την εξής μέθοδο:
Κόβουμε το κοτσανάκι κάτω κάτω, χωρίζουμε τα φύλλα, τα βάζουμε σε λεκάνη με νερό και κάνουμε ένα πρώτο πλύσιμο για να φύγουν τα χώματα. Αλλάζουμε νερά  τρίβοντας και ξεπλένοντας μέχρι να δούμε ότι έχει καθαρίσει το χώμα. Κατόπιν κάτω από το τρεχούμενο νερό τα τρίβουμε με τα χέρια μας γρήγορα αλλά σχολαστικά  και τα ξεπλένουμε (ειδικά τα σημεία που ήταν κοντά στο κοτσάνι). Έτσι είμαστε σίγουροι ότι το μαρούλι μας είναι καλοπλυμένο. Άλλη μέθοδος για να σκοτωθούν τα επικίνδυνα  που μπορεί να έχει είναι να τα αφήσουμε μερικές ώρες στη λεκάνη με καθαρό νερό και ξύδι. Βέβαια τότε χάνονται και συστατικά, είτε διαλύονται στο νερό π.χ υδροδιαλυτές βιταμίνες ή τα σκοτώνει κι αυτά το ξύδι μαζί με τα επικίνδυνα.
Στη συνέχεια, αν έχουμε πλύνει παραπάνω απ' όσα θα φάμε επιτόπου, τα στραγγίζουμε πολύ καλά στο χειροκίνητο στραγγιστήρι και τα κλείνουμε σε τάπερ. Αντέχουν 1-2 μέρες ακόμη, την πρώτη μέρα είναι δροσερά, τη δεύτερη είναι  λιγότερο. Ωστόσο αυτό είναι μια καλή λύση για να μην πλένουμε συνέχεια μαρούλια. Μπορούμε να πλύνουμε για 2-3 μέρες και να το έχουμε στο ψυγείο.
Το μαρούλι αποτελείται κατά 95% από νερό. Περιέχει πολλές βιταμίνες, μέταλλα και υψηλά ποσοστά ασβεστίου, άφθονο φυλλικό οξύ (απαραίτητο για όλους και ειδικά για τις εγκύους) και καροτενοειδή (όσο πιο σκούρα τα φύλλα τόσο πιο πλούσια τα καροτενοειδή).
Είναι αποτοξινωτικό και ευστόμαχο.Επίσης διουρητικό. Βοηθά στις αρθρίτιδες και στους ρευματισμούς. Ενισχύει το ανοσοποιητικό και προστατεύει από τις ασθένειες φθοράς.
Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες κι έτσι βοηθά στα προβλήματα δυσκοιλιότητας. Ωφελεί στην καρδιά και προστατεύει από εμφράγματα και εγκεφαλικά. Δρα κατά της υπέρτασης.
Έχει ηρεμιστικά αποτελέσματα (ο χυμός του άγριου μαρουλιού έχει τις ίδιες ιδιότητες με μια μικρή ποσότητα οπίου. Ο καλλιεργημένος απόγονός του έχει διατηρήσει μια ηρεμιστική δράση). Επίσης φέρνει ύπνο- μια μαρουλοσαλάτα για βραδινό είναι πολύ πιο υγιεινή λύση από τα υπνωτικά χάπια. Είναι λοιπόν ιδανικό για αϋπνίες και εκνευρισμό.
Βρασμένα φύλλα μαρουλιού γίνονται κατάπλασμα για τσιμπήματα εντόμων και καλόγερους. Τοποθετούνται ζεστά όσο να μην είναι δυσάρεστα στο δέρμα (δηλ. να μην καίνε).
Μια μαρουλοσαλάτα με φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθο, μαϊντανό, λαδολέμονο μαζί με  μαύρο ψωμί (για όσους έχουν καθαρίσει και τρώνε ψωμί) κι ελιές αποτελεί ένα πλήρες γεύμα.
Και τέλος κάτι για το θείο μου:
Ο θείος μου υποφέρει από εκφυλιστική ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος και την περνάει δύσκολα. Κάθε βράδυ τρώει μαρουλοσαλάτα με ένα τοστ. Λέει ότι αν δεν φάει μαρούλι αισθάνεται πολύ χειρότερα, ότι το μαρούλι τον βοηθάει πολύ. Η θεία, όπου και να βρίσκεται, πρέπει στις εννιά να γυρίσει στο σπίτι για να ετοιμάσει τη μαρουλοσαλάτα. Αλλιώς υπάρχει αιτία συζυγικού καυγά.

Πράσινα λαχανικά- ΜΠΡΟΚΟΛΟ

Σούπερ αντιοξειδωτική τροφή. Εάν δεν σας αρέσει και πολύ η γεύση του, βάλτε του λαδολέμονο. Έτσι γίνεται πολύ πιο νόστιμο και τοπ αντιμυκητισιακό τρόφιμο.
Θέλει καλό πλύσιμο να φύγουν τα χώματα, σαλιγκαράκια κλπ (η ύπαρξη σαλιγκαρακίων και λοιπών ζουζουνοειδών στα λαχανικά αποδεικνύει ότι είναι ασφαλή για κατανάλωση- αφού δεν ψόφησαν αυτά, μπορούμε να τα φάμε άφοβα). Μετά σύντομο βράσιμο σε λίγο νερό ή ακόμη καλύτερα στον ατμομάγειρα ή στην ειδική κατσαρόλα που μαγειρεύει τα λαχανικά σε ατμό γιατί έτσι διατηρεί  πολύ καλύτερα τα συστατικά του. Είναι έτοιμο όταν τρυπιέται το κοτσάνι του  με το πηρούνι.
Σημειώνω ότι το μπρόκολο και τα υπόλοιπα σταυρανθή δεν πρέπει να τα καταναλώνουμε μαζί με ψάρι γιατί δεν αφήνουν τα πολύτιμα συστατικά του ψαριού ν'απορροφηθούν από τον οργανισμό. Περισσότερα θα γράψω στην ανάρτηση για τους συνδυασμούς τροφίμων.
Το μπρόκολο και τα συγγενικά του είδη (λάχανο, κουνουπίδι κλπ)  περιέχουν ουσίες που αντιδρούν στην καταστροφή των κυττάρων από ασθένειες φθοράς και είναι εξαιρετικό προστατευτικό  κυρίως για το έντερο.
Το μπρόκολο βοηθά στα δερματικά προβλήματα, στην αναιμία και στη χρονία κόπωση. Καταπολεμά το στρες και είναι ευεργετικό για όσες προγραμματίζουν εγκυμοσύνη.
Περιέχει διπλάσια ποσότητα βιταμίνης C από το πορτοκάλι και τόσο ασβέστιο  όσο και το πλήρες γάλα.
Υπάρχουν διάφορες συνταγές για να μαγειρέψουμε το μπρόκολο. Ωστόσο το καλύτερο είναι να το τρώμε σαλάτα, τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα το χειμώνα.

Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011

ΚΟΥΡΚΟΥΜΑΣ

Ο κουρκουμάς ανήκει στην ίδια οικογένεια με το τζίντζερ (είναι μια παρόμοια ρίζα που από μεσα είναι κατακίτρινη). Κλασικό μπαχαρικό της ανατολής και ειδικά των Ινδιών, αποτελεί και ένα από τα συστατικά του κάρυ. Το κυριότερο χαρακτηριστικό του είναι το κίτρινο χρώμα του γι'αυτό χρησιμοποιείται για να χρωματίζει διάφορα τρόφιμα (στην Ασία φτιάχνουν και βαφές μαλλιών ή βάφουν και υφάσματα). Ο συνδυασμός του δε με μαύρο πιπέρι, ενισχύει κατά πολύ τις ιδιότητές του.
Είναι αποτοξινωτικό, ειδικά του συκωτιού, ισχυρό αντιοξειδωτικό και ισχυρό αντιφλεγμονώδες. Μειώνει τα επίπεδα της χοληστερόλης στον οργανισμό. Βοηθά στην πρόληψη και τη θεραπεία του κρυολογήματος. Δρα εναντίον των πόνων - ειδικά των αρθριτικών και των ρευματικών. Είναι ήπιο αντισηπτικό.
Ανακουφίζει όλες τις αλλεργίες είτε του δέρματος είτε του αναπνευστικού. Παλαιότερα συνήθιζαν να βάζουν επάνω στα αλλεργικά εξανθήματα  γιαούρτι ανακατεμένο με κουρκουμά.
Επιστημονικές έρευνες έδειξαν ότι είναι ισχυρό μυκητοκτόνο. Κατά τα πειράματα αποδείχθηκε ότι εμπόδιζε την κάντιντα να εγκατατασταθεί στα τοιχώματα του πεπτικού συστήματος δηλ. του κύριου τόπου εγκατάστασής της.
 Πάντως όσοι έχουν έλκος ή πέτρες δεν πρέπει να  καταναλώνουν  κουρκουμά συχνά.
Τον κουρκουμά τον βρίσκουμε εύκολα σε όλα τα μεγάλα μπαχαράδικα. Ξεκινάμε απλά στη μαγειρική μας προσθέτοντας τον στο ρύζι μας, στα όσπρια, στις σούπες. Από κει και πέρα υπάρχουν στο διαδίκτυο άπειρες συνταγές πιο εξειδικευμένες.

ΠΙΠΕΡΟΡΙΖΑ Ή ΤΖΙΝΤΖΕΡ ....

.... ή ζιγγιβέρι
Η ρίζα αυτή  έχει ένα παράξενο σχήμα που μοιάζει με το ανθρώπινο σώμα γι'αυτό και στην Άπω Ανατολή θεωρούνταν πανάκεια για όλες τις αρρώστιες του σώματος. Είναι φυτό ευαίσθητο και η καλλιέργειά του έχει ειδικές απαιτήσεις.  Προέρχεται από την ανατολή αλλά σήμερα η καλύτερη ποιότητα καλλιεργείται στη Τζαμάικα. Η γεύση της είναι  πικάντικη, πιπεράτη. Χρησιμοποιείται είτε φρέσκια είτε αποξηραμένη (σκόνη τζίντζερ).
Το νωπό τζίντερ  υπό τη μορφή αφεψήματος (μαζί με κανέλλα) χρησιμοποιείται ως αποχρεμπτικό και εφιδρωτικό σε κρυολογήματα και ψύξεις.
Το αιθέριο έλαιο μπορεί να προστεθεί στο λάδι με το οποίο γίνεται μασάζ για ρευματισμούς, οσφυαλγία και μυικούς πόνους. Επίσης μπορεί να προστεθεί σε ζεστό ποδόλουτρο, προκειμένου να προλάβουμε κρυολογήματα και ιώσεις.
Είναι  αποτοξινωτικό και μάλιστα αποτοξινωτικό του συκωτιού, θερμαντικό, τονωτικό της καρδιάς και της κυκλοφορίας του αίματος.
Ενισχύει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος και καταπολεμά τη ναυτία.
Έχει αντιμυκητιασικές, αντιοξειδωτικές, αντισηπτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιρευματικές, αντιπυρετικές και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. Βοηθά στην αντιμετώπιση της αρθρίτιδας
Συντήρηση και καθάρισμα
Με τη φλούδα της  η ρίζα συντηρείται στο ψυγείο 15 μέρες περίπου. Ξεφλουδίζουμε από τη ρίζα με καθαριστήρι ή  μαχαίρι όσο θέλουμε να καταναλώσουμε, το κόβουμε φέτα και μετά μπαστουνάκια και το τρώμε.  Από ασθενή έχω τσεκάρει ότι αυτός ο τρόπος κατανάλωσης τον βοήθησε παρα πολύ στο θέμα της αρθρίτιδας του, τόσο στον πόνο όσο και στην παραμόρφωση.
 Αν το θέλουμε για μαγείρεμα, ψιλοκόβουμε τη ρίζα ή την τρίβουμε στον τρίφτη.

Χυμός για κρυολόγημα και ναυτία
Στον αποχυμωτή μισό μήλο, δύο καρότα και 2 εκατοστά ρίζα τζίντζερ

Η κατανάλωση τζίντζερ πάντως δεν ενδείκνυται για μακροχρόνια χρήση, γιατί έχουν παρατηρηθεί παρενέργειες.

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

ΘΡΟΥΜΠΙ

Το θρούμπι φυτρώνει κι αυτό στα βουνά των μεσογειακών χωρών (κυρίως της ανατολικής Μεσογείου δηλ. εδώ). Συνήθως κάπου παραδίπλα θα υπάρχει και θυμάρι. Το μαζεύουμε το καλοκαίρι, πάντα απόγευμα όπως και όλα τα χόρτα και τα βότανα. Είναι φυτό που  το προτιμάνε και οι μέλισσες που μαζεύουν υλικά για το μέλι τους. Γι'αυτό προσοχή όταν το μαζεύουμε μην μαζέψουμε και καμιά μέλισσα ή κανα κεντρί.
Οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν μ'αυτό το θρυμβίτη οίνο. Αυτή η χρήση έφτασε μέχρι σήμερα και στο χωνί του βαρελιού που ρίχνουνε το μούστο, βάζουν κλαδιά θρουμπιού όπως επίσης  πλένουν τα βαρέλια του κρασιού για να τα απολυμάνουν από τους παραμύκητες, πριν βάλουν το καινούριο κρασί.
Στα χωριά της Κρήτης αλείφουν τα ζώα με αφέψημα θρουμπιού για να καταπολεμήσουν τις φθειριάσεις
Είναι ισχυρό αντιμυκητιασικό  και βακτηριοκτόνο ( χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία εναντίον 25 μυκήτων και 10 ποικιλιών σταφυλόκοκκου)
Είναι αποτοξινωτικό και βοηθά στα αρθριτικά, στους ρευματισμούς, στην ουρική αρθρίτιδα και στις πέτρες των νεφρών.
Είναι χωνευτικό και τονωτικό. Ανοίγει την όρεξη και προκαλεί ευχάριστη διάθεση στους κουρασμένους και φιλάσθενους οργανισμούς.
Είναι αντιδιαρροϊκό, σπασμολυτικό (ιδιαίτερα για το έντερο, απ' το οποίο διώχνει και τα αέρια), καταπραϋνει τους πόνους του κολικού, θεραπεύει τα κρυολογήματα του στομαχιού. Δρα κατά των εντερικών παρασίτων.
Είναι αποχρεμπτικό, χρήσιμο στις βρογχίτιδες και στο άσθμα. Καταπολεμά τον πονόλαιμο και τον πονόδοντο (με γαργάρες από το αφέψημά του).
Καταπολεμά την αϋπνία και δρα θετικά στις νευροπάθειες.
Στη μαγειρική χρησιμοποιείται όπως η ρίγανη και μ'αυτό αρωματίζονται κυρίως τα κάθε λογής όσπρια, όπως επίσης και οι ελιές (εξ ου και ελιές θρούμπες), είναι δε από τα συνήθη συστατικά της μαρινάτας του κρέατος.

EΛΑΙΟΛΑΔΟ

Από τα πιο πολύτιμα τρόφιμα, τρόφιμο επιβίωσης. Στην κατοχή περιουσίες άλλαζαν χέρια για ντενεκέδες λάδι στη μαύρη αγορά, προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιβίωση της οικογένειας.
Η διατροφική και φαρμακευτική του αξία είναι αναγνωρισμένη από την αρχαιότητα.
Στην αρχαία Αίγυπτο, το λάδι θεωρούνταν ιερό όπως και το ψωμί. Στην Αρχαία Ελλάδα, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι Αθηναίοι επέλεξαν ως προστάτιδα της πόλης τους την Αθηνά, επειδή τους χάρισε το ελαιόδενδρο, σύμβολο της ειρήνης (μιας και ο πόλεμος κατέστρεφε τα ελαιόδενδρα), της σοφίας και του πλούτου. Οι αρχαιολογικές έρευνες απέδειξαν ότι οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν άφθονο λάδι στην κουζίνα τους. Οι Ολυμπιονίκες της αρχαιότητας (πριν αρχίσουν οι σπόνσορες) έπαιρναν για έπαθλο ένα στεφάνι από κλαδιά αγριελιάς. Στην παλαιά Διαθήκη, το περιστέρι ανήγγειλε στο Νώε το τέλος του κατακλυσμού και την υποχώρηση των νερών, κρατώντας στο ράμφος του ένα κλαδάκι ελιάς.  Ο καλός Σαμαρείτης της παραβολής του Ευαγγελίου χρησιμοποίησε κρασί και λάδι (αντισηπτικό και επουλωτικό αντίστοιχα) για να περιποιηθεί τα τραύματα του χτυπημένου.
Στην ορθοδοξία το λάδι ως σύμβολο του θείου ελέους χρησιμοποιείται στη θεία λατρεία: στο βάπτισμα (όπου όλο το σώμα του μωρού αλείφεται με λάδι), το χρίσμα και το ευχέλαιο. Το Άγιο Μύρο, που παρασκευάζεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο τη Μεγάλη Εβδομάδα, φτιάχνεται με 36 ευώδεις ουσίες που διαλύονται μέσα σε λάδι και κρασί.
Είναι βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής. Στη σχετική πυραμίδα, ανήκει στα τρόφιμα που πρέπει να καταναλώνονται καθημερινά. Οι μεγαλύτερες ποσότητες ελαιολάδου παράγονται κατά σειρά στην Ισπανία, στην Ιταλία και την Ελλάδα. Το καλύτερο όμως ποιοτικά λάδι είναι το ελληνικό.
Το λάδι χρησιμοποιείται ως ανεκτίμητο τρόφιμο, ως φάρμακο, ως καλλυντικό, στην  παρασκευή αρωμάτων, ως συντηρητικό, ως καθαριστικό.
Το ελαιόλαδο είναι ισχυρότατο αντιοξειδωτικό (περιέχει περίπου 40 αντιοξειδωτικές ουσίες). Είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα και περιέχει άφθονη βιταμίνη Ε της καλύτερης μορφής (μορφή Α), η οποία, εκτός των άλλων, καθυστερεί και τη γήρανση.
Βοηθά στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Παλιά, στα χωριά που δεν είχαν φάρμακα, έπιναν κουταλιές ωμό λάδι για τα προβλήματα του στομαχιού, το έλκος κλπ. Επίσης ενισχύει τις περισταλτικές κινήσεις του εντέρου. Το θέμα της δυσκοιλιότητας αντιμετωπίζεται  με ένα κουταλάκι ωμό λάδι, που το πίνουμε κάθε πρωι νηστικοί.
Προστατεύει το καρδιαγγειακό σύστημα γιατί εμποδίζει τη δημιουργία θρομβώσεων. Βοηθά στη διατήρηση των επιπέδων της καλής χοληστερίνης και στη μείωση της κακής. Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος για καρδιακή προσβολή.
Βοηθά την ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος, του εγκεφάλου και των οστών των παιδιών.
Έχει αναλγητική και αντιφλεγμονώδη δράση.
Συμβάλλει στη ρύθμιση του σακχάρου του αίματος, κάτι που είναι σημαντικό και για τη μυκητίαση γιατί τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα τρέφουν την κάντιντα. Ενισχύει το ανοσοποιητικό.
Το συστατικό του λαδιού oleuropein έχει ισχυρές αντιμυκητισιακές ιδιότητες.
Διευκολύνει την απορρόφηση από τον οργανισμό πολλών χρήσιμων συστατικών που υπάρχουν στα τρόφιμα, όπως οι λιποδιαλυτές βιταμίνες, το λυκοπένιο, το ασβέστιο κλπ
Το ελαιόλαδο πρέπει να καταναλώνεται ωμό προκειμένου ν'απολαύσουμε όλα τα οφέλη του. Στο μαγείρεμα, όπου είναι δυνατόν, πρέπει να μπαίνει προς το τέλος του μαγειρέματος (π.χ στα όσπρια). Επίσης είναι το μόνο λάδι στο οποίο  πρέπει να τηγανίζουμε (εφόσον τρώμε τηγανητά), γιατί καίγεται σε πολύ υψηλή θερμοκρασία. Επίσης στο ίδιο ελαιόλαδο μπορούμε να τηγανίσουμε και δεύτερη ή και τρίτη φορά (αφού το σουρώσουμε) ή μετά το τηγάνισμα να το χρησιμοποιήσουμε στο μαγείρεμα στην κατσαρόλα.
Η κατανάλωση ωμού ελαιολάδου, αντίθετα απ' ότι πιστεύεται, βοηθά στο να χάνουμε πόντους κυρίως γύρω από τη μέση όπου κατοικοεδρεύει το κακό λίπος που είναι συσχετισμένο με τα εμφράγματα.
 Ποιότητα και συντήρηση
Το καλύτερο λάδι για τη διατροφή μας είναι το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, δηλ. αυτό που δεν έχει υποστεί χημική επεξεργασία και έχει οξύτητα μικρότερη του 1% και μετά το παρθένο ελαιόλαδο το οποίο επίσης δεν έχει υποστεί χημική επεξεργασία και έχει οξύτητα μικρότερη του 2%.
Η καλύτερη συντήρηση είναι να το βγάλουμε από τον τενεκέ και να γεμίσουμε μεγάλα σκούρα γυάλινα μπουκάλια, τα οποία θα φυλάξουμε σε μέρος σκοτεινό, ξηρό, αεριζόμενο, χωρίς υγρασία και με  φυσιολογική θερμοκρασία δωματίου. Πρέπει ν'αποφεύγεται η  έκθεση του  ελαιολάδου στο φως και στον αέρα καθώς και σε υψηλές ή πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και σε οσμές.
Πολλά ελαιόλαδα που παράγονται στη χώρα μας είναι προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Εγώ προσωπικά, αν και μου αρέσουν τα περισσότερα, απ' όλα προτιμώ το λάδι Κρανιδίου.

Σαν καλλυντικό  και γενικότερα για εξωτερική χρήση το λάδι έχει πολλές χρήσεις. Παραθέτω μερικές που τις έχω δοκιμάσει μόνη μου:
α) Ενυδατικό για ξηρά και ταλαιπωρημένα μαλλιά καθώς και μαλακτικό.
Περνάμε τα μαλλιά με λάδι, τα τυλίγουμε σε ζεσταμένη πετσέτα και μετά από μερικές ώρες λουζόμαστε. Τα μαλλιά γίνονται μαλακά, γυαλιστερά και ξεμπερδεύουν εύκολα.
β)-Μάσκα για απολέπιση. Μικρή ποσότητα λάδι με αλάτι. Τρίβουμε απαλά το πρόσωπο, εκτός από την περιοχή των ματιών. Ξεπλένουμε με νερό και ένα ήπιο σαπούνι. Το δέρμα μένει μαλακό και λείο. Εφαρμόζουμε κάθε 15 μέρες.
-Μάσκα αντιγηραντική. Μπορούμε να αλείψουμε το πρόσωπο με ελάχιστη ποσότητα λαδολέμονου, ώστε να μπορεί ν' απορροφηθεί για μερικές ώρες. Καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες που προκαλούν τις ρυτίδες. Βουτάμε δηλ. τα ακροδάχτυλα στο λαδολέμονο και αλείφουμε το πρόσωπο.
γ) Νύχια που υποφέρουν από λειχήνες και σπασίματα -Νύχια αδύναμα ή εύθραστα. Τα περνάμε με ένα βαμβάκι βουτηγμένο στο λάδι και αφήνουμε να δράσει.
δ)Τα ξερά και σκασμένα χείλη μπορούμε να τα αλείψουμε με μια ελάχιστη ποσότητα λαδιού. Περιμένουμε ν'απορροφηθεί  και σκουπίζουμε ότι περισσεύει.
ε) Όταν χτυπάμε κάπου ή εμείς ή κυρίως τα παιδιά, αμέσως αλείφουμε την περιοχή του χτυπήματος με λάδι (ή και βούτυρο). Εμποδίζει το πρήξιμο και τη δημιουργία μελανιάς
στ)Αντί για τις ακριβές και γεμάτες χημικά κρέμες κατά του συγκάματος, μετά από κάθε πλύσιμο και αλλαγή πάνας, απλώνουμε στον ποπό του μωρού λίγο λάδι. Δημιουργεί στρώμα προστασίας και το μωρό δεν συγκαίεται ποτέ. Ακόμη και αν έχει ήδη συγκαεί, περνάμε συχνά την περιοχή με λάδι και το σύγκαμα επουλώνεται γρήγορα.
ζ) Λάδι  μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μασάζ όλου του σώματος και επιπλέον για βρεφικό  μασάζ. Επίσης μπορεί να γίνεται επάλειψη σε όποιο μέρος του σώματος υποφέρει από ξηρότητα.
η) Με λάδι μπορούμε επίσης να τρίβουμε την κοιλίτσα των μωρών για να τα ανακουφίσουμε από τους πόνους των κολικών.