Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

ΓΙΑΟΥΡΤΙ

       Αφού λοιπόν αποκλείσαμε από τη διατροφή μας ό,τι ταϊζει το μύκητα και περιλάβαμε σ'αυτήν μυκητοκτόνα τρόφιμα, το επόμενο βήμα είναι να περιλάβουμε τρόφιμα που θα βοηθήσουν στον αποικισμό του εντέρου και του στομάχου με ωφέλιμα βακτήρια και βακίλλους, τα οποία αφενός θα εξασφαλίσουν την καλή λειτουργία του πεπτικού κι αφετέρου θα καταλάβουν το χώρα και δεν θα μπορεί να εξαπλώνεται η κάντιντα. Το βασικότερο τρόφιμο αυτής της κατηγορίας είναι το γιαούρτι.
      Μιλάμε όμως μόνο για το πραγματικό, το ζωντανό γιαούρτι, που έχει μέσα ζωντανά γαλακτικά ένζυμα. Στα συστατικά που αναγράφονται στη συσκευασία πρέπει να ψάχνετε να δείτε αν λέει ότι περιέχει ζωντανά γαλακτικά ένζυμα ή να τα γράφει με την επιστημονική τους ονομασία. Το καλύτερο βέβαια είναι να βρεις παραδοσιακό γιαούρτι στο χωριό σου που να το έχουν πήξει με πυτιά.
Επίσης μπορείτε να προτιμήσετε ένα γιαούρτι που το έχουν ενισχύσει με προβιοτικά, όπως το bifidus.
      Το γιούρτι είναι πλούσιο σε ασβέστιο (περισσότερο από το γάλα, επίσης και οι πρωτεϊνες του είναι υψηλότερης διατροφικής αξίας από του γάλακτος), βιταμίνες Α,Β, D, μαγνήσιο, κάλλιο, ψευδάργυρο και φωσφόρο.
      Το γιαούρτι έχει το καλό  ότι μπορεί να καταναλωθεί και από ανθρώπους που έχουν δυσανεξία στο γάλα δηλ. το γάλα τους προκαλεί φούσκωμα, ανακατωσούρα κλπ. Επίσης ανακατεμένο με φρούτα ή μέλι το τρώνε και παιδιά που γενικά πίνουν το γάλα δύσκολα καθώς και οι ηλικιωμένοι που για λόγους ιατρικούς ή ψυχολογικούς δεν μπορούν να φάνε φαγητό. Ακόμη ένα καλό είναι ότι μπορείς να το φας εύκολα και γρήγορα οπουδήποτε.
      Το γιαούρτι, με τους γαλακτοβάκιλλους που περιέχει, αποκαθιστά τη χλωρίδα του εντέρου (έτσι δεν αφήνει την κάντιντα να εξαπλωθεί) και συμβάλλει στην καλή λειτουργία του βοηθώντας στην εξάλειψη του προβλήματος της δυσκοιλιότητας και των τοξινών της. Την καλή επίδραση που έχει στο τελευταίο κομμάτι του πεπτικού δηλ. στο έντερο, την έχει και στο αρχικό του δηλ. στο στόμα. Μειώνει την κακοσμία του στόματος και τονώνει την υγιεινή του εξουδετερώνοντας τα βλαβερά βακτηρίδια που κατοικούν εκεί.
      Ενισχύει το ανοσοποιητικό και κάθε τι που χρειάζεται ασβέστιο (κόκκαλα, δόντια κλπ).
      Οι λακτοβάκιλλοι του γιαουρτιού δρουν προληπτικά και θεραπευτικά στην αρθρίτιδα και σε άλλες φλεγμονώδεις παθήσεις. Ακόμη καταπολεμούν το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού που είναι υπεύθυνο για τα έλκη ( το ελικοβακτηρίδιο έχει συσχετιστεί σε κάποιες περιπτώσεις και με την κνίδωση. Ωστόσο εγώ από τον εαυτό μου δεν είδα τέτοια σύνδεση. Αφού έκανα εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου με φαρμακευτική αγωγή κάποτε, η κνίδωση δεν υποχώρησε).

2 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Άννα.μου λες λίγο αν το γιαούρτι πο ρέπει να είναι αγελαδινό η' κατσικίσιο;αυτό με την πέτσα που είναι σε πήλινο στρογγυλό σκεύασμα είναι καλό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το κατσικίσιο είναι καλύτερο, πιο ανεκτό από τον οργανισμό, αλλά δεν υπάρχει πάντα. Είναι και το πιο πλούσιο σε συστατικά, ειδικά την άνοιξη που οι κατσίκες πηδάνε στα βουνά και τρώνε πάσης φύσεως χόρτα. Μετά είναι το πρόβειο και τελευταίο το αγελαδινό. Η πέτσα έχει πολλά ωφέλιμα βακτήρια αλλά είναι και όλο το λίπος του γάλακτος. Άλλοι την τρώνε, άλλοι την πετάνε. Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να την ανεχτώ στο στόμα μου, οπότε την πετάω. Πάντως η πέτσα δείχνει ότι το γιαούρτι είναι κανονικό και ζωντανό και όχι από γάλα σκόνη χωρίς τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς του. Εγώ τέτοιο γιαούρτι έπαιρνα και πέταγα την πέτσα και έτρωγα το υπόλοιπο. Επειδή όμως είναι κάπως ξινό, ανακάτευα μέσα μήλο, λίγα αμύγδαλα και αργότερα που είχα καθαρίσει αρκετά, μπανάνα και λίγες σταφίδες και προς το τέλος πια λίγο μέλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή